شمیم عشق - مشارکت های مکتوب لژیون شمیم عشق

وب لژیون همسفر سارا نجاران

وب لژیون همسفر سارا نجاران

شمیم عشق - مشارکت های مکتوب لژیون شمیم عشق وب لژیون همسفر سارا نجاران

به نام قدرت مطلق

مشارکت مکتوب هم‌سفران لژیون دوم، لژیون کمک راهنما هم‌سفر سارا

در باب دستور جلسه هفتگی: غذای ما دوای ما، دوای ما غذای ما


عامل مریضی ما، غذاهای ماست. تمام غذای ما حکم دوا را دارد. انسان از خاک است و به املاحی که در خاک موجود است نیاز دارد مثل کلسیم، پتاسیم، سدیم. بعضی از بیماری‌ها در اثر کمبود مواد غذایی به وجود می‌آید،..


سلام دوستان، سهیلا هستم یک هم‌سفر: 

من در گذشته یعنی تا قبل از اینکه وارد کنگره شوم، فکر می‌کردم از غذا صرفاً به دلیل رفع گرسنگی و بقا استفاده می‌شود و همیشه با خودم می‌گفتم ای‌کاش ما انسان‌ها به صورتی خلق می‌شدیم که نیازی به غذا نداشتیم اما از طرفی خوردن غذا برای من خیلی لذت‌بخش بود تا اینکه با مقوله غذای ما، دوای ما آشنا شدم و دریافتم که می‌توان از غذا به‌عنوان دارو نیز استفاده کرد و حتی خیلی از بیماری‌ها را با آن پیشگیری و درمان کرد. من در گذشته برای پیشگیری از بیماری سرماخوردگی از داروهای شیمیایی استفاده می‌کردم اما دریافتم که می‌توان این کار را با استفاده از میوه‌ها و سبزی‌ها انجام دهم که بسیار هم مفید هستند و همیشه هنگامی‌که صبح از خواب بیدار می‌شدم یک لیوان آب مینوشیدم که درستی یا نادرستی این کار را نمی‌دانستم اما دریافتم که خوردن آب هنگام صبح، باعث می‌شود که مخاط داخل نای و معده ما از بین برود. خوردن روزانه حداقل هشت لیوان آب برای بدن مفید است و نباید از چای، دم‌نوش‌ها و نوشابه به‌جای آب استفاده کرد زیرا چای و دم‌نوش‌ها نه‌تنها آب بدن را اضافه نمی‌کنند بلکه آب بدن با نوشیدن آن‌ها کم می‌شود!

مسئله دیگر مقوله هوا می‌باشد که بسیار حائز اهمیت است زیرا انسان بدون وجود هوا قادر به ادامه زندگی نیست و ما برای پاکیزگی آن باید تلاش کنیم و باید حداقل در هفته چند ساعت در فضای سبز قرار بگیریم و هوای پاک را وارد ریه‌های خود کنیم. مقوله دیگر در مورد میوه‌ها و سبزی‌ها این است که سرشار از ویتامین‌ها هستند که بدن ما به آن‌ها احتیاج دارد و باید به‌صورت روزانه استفاده شود؛ و دیگری استفاده از غلات و حبوبات است که سرشار از فیبرها، روی و آهن است که بسیار برای بدن مفید و پرفایده هستند که باید در رژیم غذایی استفاده شوند اما امروزه متأسفانه گرایش و میل‌ها به‌سوی فست فودها کشیده شد و غذای خانگی کمتر استفاده می‌شود که این کار بسیار مضر و اشتباه می‌باشد. دیگری در مورد گوشت است که گوشت خود به سه قسمت تقسیم می‌شود؛1- گوشت قرمز 2- گوشت پرندگان 3- گوشت ماهی‌ها که سرشار از پروتئین هستند و باید در برنامه غذایی هفتگی ما قرار بگیرد و به‌صورت تازه مصرف شود و نباید گوشت و سبزیجات را داخل فریزر به مدت زیاد نگهداری کرد زیرا خواص آن‌ها از بین می‌رود و استفاده از این نوع مواد غذایی فریزر شده به قول آقای مهندس مانند این است که کود را وارد بدن خود می‌کنیم. در حقیقت، غذای ما دوای ماست. 


سلام دوستان، الهام هستم یک هم‌سفر:

عامل مریضی ما، غذاهای ماست. تمام غذای ما حکم دوا را دارد. انسان از خاک است و به املاحی که در خاک موجود است نیاز دارد مثل کلسیم، پتاسیم، سدیم. بعضی از بیماری‌ها در اثر کمبود مواد غذایی به وجود می‌آید، مثل بیماری کم‌خونی یا فقر آهن! وقتی می‌گوید دوای ما غذای ماست یعنی پرتقال کمبود ویتامین C را جبران می‌کند، پس تمام غذای ما حکم دوا را دارد‌ و اگر ما کمبود را جبران کنیم بیماری درمان می‌شود. بدن انسان یک سری مواد اولیه را می‌گیرد و یک سری مواد را می‌سازد که در طبیعت نیست، مثل سروتنین، آنکفالین و... که هرکدام از این مواد کاربرد خاص خودش را دارد؛ مثلاً آنکفالین مربوط به سیستم ضد درد است. 

عامل 98 درصد بیماری‌ها یا کمبود مواد بیرونی است و یا کمبود مواد داخلی بدن است. موادی که ما برای سوخت بدن استفاده می‌کنیم شامل یک مثلث می‌شود که یک ضلع آن آب است؛ چون دو، سوم بدن انسان از آب تشکیل می‌شود، پس خوردن 8 لیوان آب در طول روز ضروری است به‌خصوص صبح که از خواب بیدار می‌شویم باید یک یا دو لیوان آب بخوریم. ضلع دیگر این مثلث هوا است؛ با این آلودگی هوا، لااقل باید از مصرف سیگار پرهیز کنیم و هفته‌ای یک‌بار به فضای سبز و پارک‌ها برویم. ضلع سوم این مثلث مواد غذایی است که به گفته آقای مهندس دژاکام، ما باید از تمامی گروه‌های مواد غذایی اعم از میوه و سبزیجات، حبوبات و غلات و گوشت سفید و قرمز استفاده کنیم. به گفته آقای مهندس، ما فقط به خوردن بعضی چیزها عادت کردیم و همه‌چیز نمی‌خوریم؛ مثلاً گوشت قرمز را فقط گوشت گوسفند و گوشت سفید را فقط مرغ میدانیم و مصرف می‌کنیم و این درست نیست! باید از انواع گوشت‌ها، مثل شترمرغ، شتر، گوساله و انواع ماهی‌ها استفاده کنیم. ما می‌توانیم با تغذیه سالم و درست کاری کنیم که بیماری به سراغ ما نیاید. ما باید پیشگیری کنیم و برای جلوگیری از بیماری‌ها باید تغذیه را درست کنیم. پیاده‌روی و ورزش راهم فراموش نکنیم. 


سلام دوستان، فاطمه هستم یک هم‌سفر: 

مطلبی که فوق‌العاده مهم است و گذشتگان به آن اعتقاد داشتند و این شعار را می‌دادند که غذای ما دوای ماست و دوای ما غذای ماست! اینجا می‌شود اضافه کرد که عامل مریضی‌های ما غذای ماست و عامل بهبودی ما هم غذای ماست و این مسئله بسیار مهمی است. می‌توانید با مصرف سبزیجات و میوه‌جات و از راههای متعدد، انواع ویتامین‌ها را جذب بدن خود نمایید؛ اما ما در بعضی بیماری‌ها ناگزیر هستیم که از دارو استفاده کنیم و نمی‌توانیم بگوییم که دارو استفاده نکنید ولی موضوع مهم این است که در مصرف دارو افراط نکنیم و اگر قرار شد دارو مصرف کنیم باید به میزان و به‌اندازه و حساب‌شده و برای یک دوره مصرفی مشخص استفاده کنیم. حتماً باید از مواد غذایی مناسب استفاده کنیم. پس یکی از عوامل بیماری‌های بسیار مهم از طریق مواد غذایی نامناسب به وجود می‌آید. پس وقتی میگویند غذای ما دوای ماست یعنی مثلاً مصرف پرتقال کمبود ویتامین C را در بدن انسان تأمین می‌کند. پس غذا برای ما حکم دارو را دارد. عدم مصرف مواد غذایی مناسب یکسری از کمبودها و مواد هست که در طبیعت است مثل نفت خام که تمام مسائل ما را جوابگو نیست. در مصرف مواد غذایی هم باید توجه داشته باشیم که زیاد مصرف نکنیم. پس غذای ما دوای ماست و دوای ما غذای ماست. همه اعضای کنگره هم باید به همین شکل عمل کنند، پیش پزشک هم برویم و از دارو هم استفاده کنیم ولی باید جوری برنامه‌ریزی کنیم که غذای ما دوای ما باشد و دوای ما هم غذای ما باشد. 


سلام دوستان، فرزانه هستم یک هم‌سفر: 

به‌راستی که غذای ما می‌تواند دوای ما هم باشد. ما انسان‌ها برای رفع گرسنگی، رشد اندام‌ها، برای تفکر، تحرک و انجام کارهای روزانه خود احتیاج به خوراک داریم اما این مسئله بسیار مهم و حیاتی است که چه نوع خوراک یا غذایی باید بخوریم؟ بدن ما از خاک است یعنی موادی که درون خاک یافت می‌شود برای ادامه زندگی و رشد بدن انسان لازم و ضروری است مانند پتاسیم، کلسیم، منیزیم، آهن، مس، روی و...که این مواد را می‌توانیم از گیاهان و گوشت حیوانات و یا فراورده‌هایی که از شیر گرفته می‌شود تهیه کنیم؛ اما باید بدانیم که به مقدار لازم از آن‌ها بهره ببریم. اگر بعضی مواد در بدن ما کم یا زیاد باشد موجب بیماری می‌گردد. بعضی غذاها و مواد خوراکی می‌توانند ما را سرحال کنند و بعضی ما را کسل و بی‌حال کنند!

هر چه می‌توانیم باید از مواد طبیعی و سبزیجات و میوه‌ها استفاده کنیم. از زیاده‌روی در خوردن گوشت قرمز خودداری کنیم. قبل از اینکه کاملاً سیر شویم، دست از غذا خوردن بکشیم، همراه با غذا آب ننوشیم چون کبد ما را بیمار و هضم غذا را سخت می‌کند. از خوردن فست فود و غذاهایی که ماندگاری بالا و افزودنی دارند و از نوشابه‌های گازدار و غذاهای سرخ‌کرده و فریز شده به مدت طولانی خودداری کنیم. مواد غذایی که طبع سرد دارند مانند سرکه، پنیر، لبنیات، برنج و... به همراه مواد غذایی که طبع گرم دارند استفاده کنیم تا در بدن تعادل ایجاد شود. هر میوه‌ای را در فصل خودش مصرف کنیم. غذای خانگی بخوریم و مادران باید بدانند که در غذای خانگی از دو خاصیت ذره‌ای و موجی استفاده کنند به این معنی که از مواد سالم و بهداشتی در طبخ غذا استفاده کنند و در مورد خاصیت موجی در طبخ غذا عشق و علاقه از خود نشان دهند تا افراد خانواده با میل و رغبت از غذاها استفاده کنند. کسی که غذای ناسالم می‌خورد بیمار می‌شود و انسان بیمار زودتر شکار نیروهای شیطانی می‌شود چون بیماری به او اجازه درست فکر کردن و یا تلاش و کوشش لازم را نمی‌دهد و از قدیم گفته‌اند عقل سالم در بدن سالم است و این جمله اهمیت تغذیه صحیح را برای ما آشکار می‌سازد.


سلام دوستان، مهناز هستم یک هم‌سفر: 

ما باید برای سوخت بدن خود برنامه‌ریزی داشته باشیم، برای این کار باید ابتدا اضلاع سوخت بدن را بدانیم: 1- آب که دو، سوم وزن بدن را تشکیل می‌دهد و باید صبح‌ها یک لیوان آب ولرم خورد و نوشیدنی‌های دیگر جای آب را نمی‌گیرند. 2-هوا؛ که با وجود این هوای آلوده می‌توانیم آلودگی را کمتر کنیم، اگر سیگار می‌کشیم، آن را کنار بگذاریم و هفته‌ای چند ساعت در محیطی باشیم که هوای پاک دارد. 3-مواد غذایی که باید به‌اندازه مصرف کنیم و در برنامه غذایی خود، حبوبات و مصرف مواد تازه را قرار دهیم. ما مواد غذایی را وارد بدن می‌کنیم خود بدن آن مواد را به مواد دیگر مانند آنکفالین که یک نوع تسکین‌دهنده است، تبدیل می‌کند. ما برای سالم بودن می‌توانیم با درست کردن تغذیه خود، از مریض شدن پیشگیری کنیم. 


سلام دوستان، لیلی هستم یک هم‌سفر: 

در گذشته می‌گفتند که غذای ما، دوای ماست و دوای ما غذای ماست؛ در حقیقت می‌توان گفت که عامل بیماری و درمان بیماری ما غذای ماست. امروزه بیشتر جوانان از قرص‌ها و پروتئین‌ها و مکمل‌های غذایی استفاده میکنند که در قدیم برای سن‌های بالا بیشتر استفاده می‌شد. ما سه نوع بیماری داریم: اولی ناشی از اتفاقات ناخواسته مثل تصادف که خودمان در پیدایش آن‌ها نقشی نداریم و دومی در اثر کمبود ویتامین‌ها، کلسیم و پروتئین‌ها، کم‌خونی، کمبود ویتامین ث و... می‌باشد. این مواد در غذاها و تغذیه ما یافت می‌شود البته با استفاده صحیح از مواد غذایی سالم و اینجاست که میگوییم: غذای ما دوای ماست. 

یک نوع بیماری در اثر کمبود مواد تولیدی بدن ایجاد می‌شود و بدن ما یکسری مواد خام را می‌گیرد و به دوپامین، سروتنین و استیل کولین و... تبدیل می‌کند و هرکدام از این‌ها کاری را انجام می‌دهند؛ مثلاً آنکفالین احساس درد را تسکین می‌دهد. کمبود هر یک از این مواد باعث یکسری از بیماری‌ها می‌شود؛ کمبود سروتنین باعث اوتیسم و افسردگی و بالا بودن دوپامین توهم و کمبود آنکفالین باعث نداشتن تحمل و درد می‌شود. جسم ما حکم ماشین را دارد و به سوخت نیاز دارد که این سوخت‌ها سه دسته هستند؛ 1- آب و مایعات که دو، سوم جسم ما را آب تشکیل می‌دهد 2- هوا که ما نیاز به هوای پاک و سالم داریم. 3- مواد غذایی باز به سه دسته تقسیم می‌شوند:1- سبزیجات و میوه‌جات تازه. 2- غلات و حبوبات. 3- گوشت: سفید و قرمز و پرندگان. در اینجا باید یادآور شد که سلامتی روحی و روانی در تغذیه سالم مناسب و ورزش کردن می‌باشد. ما در کنگره 60 با آموزش دیدن توسط استادان گرامی و عزیز با دانش و علم به اطلاعات خود اضافه می‌کنیم و در زندگی خود به کار می‌بریم. 

  • با احترام، اعضای لژیون دوم، لژیون کمک راهنما هم‌سفر سارا

تایپ: هم‌سفر سحر

منبع: وبلاگ همسفران شعبه شیخ بهایی



تاریخ : پنجشنبه 21 دی 1396 | 08:32 ب.ظ | نویسنده : همسفر الهام | نظرات
.: Weblog Themes By Slide Skin:.